Een bloeding in de achterste schedelgroeve, epilepsie in de temporaalkwab en een tumor die zich als een mistbank over het brein heeft gelegd. Voor neurochirurgen is dergelijke malaise aan de orde van de dag en niet meer, maar vooral ook niet minder, dan hun werkterrein. Zo goed en zo kwaad als het gaat begeven zij zich in de weerbarstige werkelijkheid van het gekwetste brein. Daar waar ‘altijd de dreiging bestaat van de verminking van de ziel’, tekent arts en filosoof Bert Keizer op in zijn nieuwe boek ‘Onverklaarbaar bewoond, het wonderlijke domein van de hersenen’. Als buitenstaander, observator en schrijver verbleef hij in 2007 drie maanden op de afdeling Hersenchirugie van het VU Medisch Centrum.

(uitgeverij Balans)